مدیریت سنتی

اگرچه شهراستان بودن در آغاز استان شدن قم فرصتی بود برای رشد و آبادانی پایگاه جهان اسلام که در قبل و بعد از انقلاب در سایه استان تهران مورد غفلت واقع شده بود اما امروز که دو دهه از زمان استان شدن قم می گذرد اقدامات گذشته در حد انتظار نبوده و عملا از این فرصت طلایی برای رشد و آبادانی قم استفاده مطلوب بعمل نیامده است. جا دارد در یک واکاوی علمی با حضور مدیران استانی و کارشناسان حوزه مدیریت نسبت به تحلیل وضع موجود، شناسایی مشکلات و تنگناها و ترسیم افق بیست ساله استان قم در فضایی واقعی اقدام شود تا از منابع محدود برای تحقق اهداف توسعه و آبادانی استان حداکثر بهره بعمل آید. قطعا در توسعه و تعالی سازمان های اجتماعی نقش نیروی انسانی نقش بی بدیلی است که طی دو دهه گذشته در استان قم مورد غفلت و با به کارگیری
مدیران غیربومی، سنتی و هزینه ای سرعت رشد و توسعه یافتگی استان را کند کرده است. پرداختن مدیران استانی به امور اجرایی و غافل شدن از وظایف برنامه ریزی، سازماندهی، نظارت و کنترل به دلیل عدم تشکیل ادارات شهرستان های تحت پوشش و تداخل فعالیت های صنف و ستاد یکی از بزرگترین معضلات مدیریتی استان قم است که باید با اولویت به آن توجه و متناسب با تغییرات محیطی و جمعیتی اصلاحات لازم در حوزه ساختار تشکیلاتی بعمل آید. بی شک مدیران سنتی و غیرعلمی علاقه مند به تمرکز امور اجرایی داشته و در برابر تغییر ساختار تشکیلاتی که عدم تمرکز را در راستای سیاست های کلان دولت توصیه می کند مقاومت های غیرمحسوس خواهند داشت. در راستای تحقق این هدف مهم تغییر مدیران غیر همسو با اعمال سیاست های اصلاحی امری اجتناب ناپذیر است. امید می رفت با انتصاب استاندار بومی موضوع تغییر مدیران با رویکرد بومی گزینی و تغییر مدیران ضعیف با اولویت و سرعت بیشتر به نفع مردم قم تغییر کند که چنین نشد. آنچه مشهود است و باید با اولویت به آن پرداخته شود موتور حرکتی رشد و آبادانی استان قم کند و مورد رضایت مردم، خبرگان و دلسوزان شهر کریمه اهلبیت(س) نبوده و نیاز به اتخاذ تصمیمات استراتژیک داردscan_pic0022

فروردین ۲۱, ۱۳۹۶

چالش مدیریتی استان قم نتیجه ساختار تشکیلاتی معیوب و مدیریت سنتی است

اگرچه شهراستان بودن در آغاز استان شدن قم فرصتی بود برای رشد و آبادانی پایگاه جهان اسلام که در قبل و بعد از انقلاب در سایه […]